BHUTAN

Reis van 15 maart t/m 7 april 2008 (deel 4)

De volgende morgen regent het hard. Eén van de weinige keren op deze reis. Het dal is helemaal dichtgetrokken en van het uitzicht van gister is niets meer over. We vertrekken om 8.30 uur en naarmate we hoger stijgen verdwijnt Mongar beneden ons in de wolken.
’s Middag komen we in Trashigang, en klein stadje aan een rivier. Ook hier is weer geen enkele straat op hetzelfde niveau, dus het is weer klimmen en dalen. We bezoeken de dzong, die op dit moment gerestaureerd wordt en daarna bekijk ik het stadje, klets met de kinderen die net van school komen en geniet vanaf het terras van het guesthouse van een lekker biertje en een mooi uitzicht op de vallei en de dzong.
Dag 19 van de reis behelst een bezoek aan Trashi Yangtse ten noorden van Trashigang. Als we de Gom Kora willen bezoeken, horen we dat de Je Kenpo, het hoofd van de boeddhistische orde, vandaag op bezoek komt. We kunnen de tempel dus niet bezoeken en rijden door naar Duksum, een spookstad. Alleen aan het begin zijn wat mensen te vinden, de straat daarachter is volkomen uitgestorven en alles is gesloten en verlaten.
Ons einddoel is de Chorten Kora in Tashi Yangtse. Dit is een kleine kopie van de beroemde stoepa in Kathmandu in Nepal. Hier lopen veel oude mensen de kora. Ook hier is alles versierd voor de komst van de Je Kenpo en de schoolkinderen staan bij de ingang van het dorp al op de uitkijk. Ze zwaaien ons vrolijk uit als wij het dorp weer verlaten.
Op de terugweg komen we de stoet auto’s tegen waarin de Je Kenpo zich bevindt (geen foto’s!!) en bezoeken we alsnog de Gom Kora. Deze tempel is gebouwd op de plaats waar zich een rots/grot bevindt waar Guru Rimpoche gemediteerd zou hebben. De tempel bevat een aantal relikwieën: een hoef van het paard van Rimpoche. een ei van de garuda, de penis van Pema Lingpa, enz. Allemaal in steen en je moet het er wel in willen zien.
De volgende dag gaan we naar Rangjung en bezoeken daar het Woesel Chholing Klooster van de Nyingma richting. Dit klooster stamt uit 1982 en wordt zeer goed onderhouden. Vanaf dit klooster heb je een mooi uitzicht op het dorpje Rangjung, dat er zeer merkwaardig uitziet: het lijkt wel of hier een projectontwikkelaar aan de gang is geweest en ook al de uitbreiding van het dorp in het stratenplan heeft meegenomen. Erg on-Bhutaans.
Een wandeling in de omgeving voert ons door het ‘landelijke Bhutan’. Overal zijn boeren op het veld bezig. Er wordt vriendelijk naar ons gezwaaid en we mogen bij een boer kijken naar het ploegen.
Een geplande middagwandeling wordt afgezegd vanwege de warmte en ook omdat bij iedereen de vermoeidheid een behoorlijke rol gaat spelen. Dus de rest van de middag is het relaxen in Trashigang en op het terras van het guesthouse.
De laatste rit door Bhutan is vrij lang naar Samdrup Jongkhar aan de grens met India. Het regent eerst, maar het klaart gelukkig op, zodat we tijdens onze laatste rit nog flink kunnen genieten van de mooie omgeving.
Bij een tussenstop in Khaling bezoeken we het National Institute for the Disabled. Hier zitten 51 kinderen intern uit heel Bhutan. Ze doorlopen de school vanaf kleuteronderwijs tot en met de 6e klas. Daarna kunnen ze meedoen in het regulier onderwijs op scholen in de omgeving. Alle kinderen zijn blind of slechtziend en men gebruikt het Engelse brailleschrift, omdat het Dzongka-braille nog in ontwikkeling is. We geven een bijdrage voor de nieuwbouw van de school.
Onderweg zien we nog een prachtige vlucht van een neushoornvogel als een soort afscheid van Bhutan. We krijgen nogmaals de gelegenheid om een stuk te lopen en te genieten van de vele vogelgeluiden in de vallei.
Aan het eind van de middag zijn we dan in Samdrup Jongkar, een oninteressante grensplaats, waar duidelijk de invloed van India te merken is. De winkels zien er heel anders uit en de mensen hier komen voornamelijk uit India.
’s Avonds nemen we bij het diner afscheid van Lal, de chauffeur, en Namgay, onze Bhutanese gids.
De volgende dag staat het vertrek om 8 uur gepland, maar door acties in Assam, India kunnen de chauffeurs die ons moeten halen ons niet bereiken. Pas aan het eind van de middag wordt de wegblokkade opgeheven en om 17 uur zijn ze in Bhutan. De hele dag de tijd gedood met af en toe eens wandelen, lezen en kijken naar het asfalteren van de weg, die voor het hotel loopt. Hoewel er een wals wordt gebruikt is het bijna allemaal handwerk wat er gedaan wordt.
Aan de grens met India worden we allemaal keurig ingeschreven in een dik boek en via een soort ‘dodenrit’ in het donker met veel getoeter en geknipper met lichten rijden we naar Guwahati voor onze overnachting in Hotel Bellevue.
Tijdens onze laatste gezamenlijke diner bedanken we Pieter, onze reisleider, voor al zijn informatie en inspanningen.
De laatste dag is vrij in Guwahati, een smerige Indiase stad waar weinig te beleven valt op een vroege zondagmorgen. We vertrekken aan het eind van de middag en vliegen met vertraging naar Delhi. Met drang- en vliegwerk komen we van het ene vliegveld op het andere en halen hijgend onze aansluiting naar Amsterdam.
Daarmee kwam een einde aan een bijzondere reis in een mooi, vriendelijk en zeer bijzonder land.