Noord Korea 11 oktober 2010
Dag 7: Kaesong – Pyongyang
foto's Dag 7 >>>
Na een heerlijke, maar zeer warme nachtrust op de grond (vloerverwarming!!) en het ontbijt vertrekken we om
8.30 uur naar de tombe van Koning Kongmin, de 31e koning uit de Koryo dynastie. Deze tombe dateert uit 1352 en hij ligt hier met zijn vrouw, vandaar dat er twee tombes naast elkaar liggen. Deze grafheuvel wordt 'bewaakt' door beelden van soldaten en ambtenaren. De tombe is binnen beschilderd door de koning zelf.
Op weg naar de tombe van Koning Wan Kon, de stichter van Koryo, zien we nog andere tombes langs de kant van de weg. Deze zijn echter niet te bezoeken. De tombe van Koning Wan Kon wel en deze wordt ook druk bezocht. Hij dateert uit 943.
In het Koryo Museum is de tombe van Koning Kongmin nagebouwd, zodat de beschilderingen binnen ook te zien zijn. Dit museum maakt gebruik van gebouwen van een oude school uit 992, die na een brand door de Japanners in 1602 werd herbouwd. Het museum geeft een goede indruk van het leven in Koryo, maar de lokale gids heeft nogal haast, dus we vliegen het museum door.
We gaan de bus weer in en rijden naar de DMZ (De-miltarised Zone; gedemilitariseerde zone), die zo'n 4 km breed is: 2 km op Noord Koreaans grondgebied en 2 km in Zuid Korea.
We beginnen met een uitleg hoe het allemaal ontstaan is en hoe het gebied eruit ziet. Dan moeten we één voor één door een poort om vervolgens weer in de bus te stappen. Dat is om te tellen hoeveel mensen naar binnengaan en men kan controleren dat er niemand achter blijft. (Op de terugweg is er niet geteld, dus hoe men dat controleert is het raadsel van Noord Korea.)
We gaan met drie groepen tegelijk de DMZ in en krijgen een uitleg van een meneer in een indrukwekkend uniform.
We komen in een gebouw waar in 1953 de onderhandelingen hebben plaats gevonden om de oorlog te beëindigen, die in 1950 tussen noord en zuid was ontstaan. Een fototentoonstelling laat zien hoe dat destijds is gegaan.
Met de bus rijden we verder, gaan een apart gebouw binnen en staan dan plotseling voor de grens. We zien de kleine gebouwen die precies op de grens staan en bewaakt worden door Noord Koreaanse soldaten. Aan de kant van Zuid Korea zien we helemaal geen actie.
In het gebouwtje waar de ondertekening van het staakt het vuren heeft plaatsgevonden kun je ook even over Zuid Koreaanse grond lopen. Als de militairen vinden dat we er te lang zijn geweest, worden we met enige aandrang de deur uitgeloodst.
Vervolgens gaan we naar een uitkijkpunt op een gebouw, zodat we naar Zuid Korea kunnen kijken. Daar beweegt helemaal niets en dat is toch wel een beetje teleurstellend. Ook zijn de Noord Koreaanse militairen verdwenen, die tot ons vertrek daar de wacht hielden. Het lijkt zo wel of het alleen door Noord Korea geënsceneerd is als een toeristische attractie. Maar ik weet, dat de spanning aan deze grens dagelijkse kost is. Bij het binnengaan van de DMZ hebben we hoge militairen uit verschillende Afrikaanse landen gezien, die ook dit punt hebben bezocht, dus het is zeker een zeer serieuze aangelegenheid.
De lunch krijgen we ook in de DMZ; een traditionele lunch met verschillende gerechten in allerlei bakjes.
Daarna rijden we weer richting Pyongyang.
Onderweg stoppen we bij een wegrestaurant, dat boven de weg gebouwd is. Het is echter totaal verlaten, maar bij de parkeerplaats is een koffiestalletje en een souvenirkraampje. Aan de overkant van de weg is er helemaal niets. Op de heenweg naar Kaesong was dit echter precies andersom en stonden daar de toeristenbussen. Blijkbaar wordt dus centraal precies doorgegeven wanneer en uit welke richting de toeristenbussen komen. Noord Koreanen stoppen hier immers niet.
Ook maken we nog een tussenstop bij een afgrijselijk monument, dat de hereniging van de beide Korea's moet symboliseren. Dit monument is 60 meter hoog en toont twee vrouwen met de kaart van Korea in hun midden.
Terug in Pyongyang gaan we naar de SS Pueblo, het spionageschip dat in 1968 op Amerika is veroverd. De vrouwelijke gids vertelt ons op zeer overtuigende wijze, hoe fout de Verenigde Staten destijds waren door de Noord Koreaanse territoriale wateren binnen te varen. Heel nadrukkelijk wordt op de kogelgaten gewezen. Alsof het gisteren gebeurd is!!
Een film bevestigt het hele verhaal en toont ook de internationale ophef die er toen over is geweest.
Na een opfrisbeurt in het hotel rijden we naar de Duck's barbecue. En wat eten we daar? Eend! Lekker als je daarvan houdt. Maar barbecuen op z'n Koreaans is wel gezellig.
Na het diner komt onze cameraman op de proppen, die de hele reis met ons mee gaat om een film van onze activiteiten te maken. Hij laat ons wat delen zien die hij heeft gefilmd. Misschien ook om ons lekker te maken de DVD te kopen, want de prijs is inmiddels al € 50 geworden (we waren ooit met € 30 begonnen). Maar ja, als aandenken aan deze bijzondere reis, schaft iedereen hem toch wel aan.
Met een aantal mensen drink en klets ik nog wat na in de bar van het fraaie Yanggakdo Hotel en eindigt er weer een dag met een overvol programma in dit gesloten land.
foto's Dag 7 >>>