vrijdag 13 juli en zaterdag 14 juli
We vertrekken op tijd per KLM en op zaterdag 14 juli om
12.30 uur plaatselijke tijd landen we in Chengdu. Daar blijkt dat de groep uit 16 personen bestaat, variërend van 17 – 61 jaar (ja, ja, ik ben de oudste!!) en iedereen heeft er veel zin in.
We hebben enkele uren in Chengdu vordat we doorreizen naar Tibet.
zondag 15 juli
Vanmorgen vliegen we al om 8.00 uur, althans dat is de bedoeling. Als we allemaal keurig op onze plaats zitten wordt er een stukje gereden en krijgen we ons ontbijt. 1,5 uur later stijgen we pas op; blijkbaar was er een probleempje.
Na 2 uur vliegen landen we in Lhasa en checken in in het Dood Ghu Hotel, dat is gebouwd in Tibetaanse stijl met binnen allemaal versieringen. Het hotel is veel luxer dan ik me uit de reisbeschrijving had voorgesteld. Het is wel even wennen om naar de tweede verdieping te lopen: door de hoogte - Lhasa ligt op 3500m - moet je je snelheid aanpassen.
Ik ga met Liesbeth en Karin de stad in en we belanden in een prachtig restaurant met ongeveer dezelfde decoraties als ons hotel. Hier eet ik de eerste yak-schotel. Het is een massala, die stijf staat van het zout en waarin het yakvlees behoorlijk taai is. Niet echt een succes dus.
We lopen door smalle straatjes, komen in de kora - de rondgang rond de tempel – en lopen een deel mee. Veel Tibetanen lopen hier; allemaal in dezelfde richting en velen met een gebedsmolen. Een indrukwekkende processie.
Terug in het hotel licht Pieter ons in over Lhasa. Uiteraard krijgen we informatie over de hoogteziekte. Gelukkig heb ik daar niet veel last van: een beetje hoofdpijn.
Ik ga hierna met Rudy, Geert en Alice lekker eten bij Tashi 1.
Met Geert, Pieter en Piet drink ik daarna nog een biertje in een bar in de buurt. Dat is dus een foute boel, want alcohol is eigenlijk uit den boze!! Je moet 3 – 4 liter water drinken per dag! Omdat ik dat vandaag allang op had, zou een biertje dus moeten kunnen.
maandag 16 juli
Na het ontbijt ga ik om 8.00 uur de straat op. De stad ontwaakt, maar op de route van de kora is het al behoorlijk druk. Ik bezoek een paar kleine tempeltjes vlakbij de kora: Mani Lakhang, Jamkhang en het Meru Nyingbaklooster. In Jamkhang voert een monnik aan de lopende band een ceremonie uit voor Tibetanen, die ervoor in de rij staan.
Ik loop door de kleine straatjes links en rechts van de kora en doe deze eerste ochtend zeer veel indrukken op. Men prevelt tijdens het lopen van de kora en draait met de gebedsmolen; sommigen prostreren de hele route om zichzelf nog meer te kastijden. Ik maak veel foto’s, want zo’n eerste indruk moet vastgelegd worden. Maar het is een merkwaardig toneel, dat mensen zich zoveel verplichtingen opleggen omwille van een geloof.

Om 12.00 uur vertrekken we met een groepje naar de Pottala, het paleis van de Dalai Lama’s, dat nu door de Chinezen tot een museum is gemaakt. Alleen de bovenste twee verdiepingen zijn te bezoeken en er mogen geen foto's gemaakt worden.
Het is een behoorlijke klim naar de ingang en daarna moeten we nog steeds flink omhoog. Binnen is het erg donker, maar wel mooi ingericht. De rondleiding duurt een uur en het laatste gedeelte moeten we rennen om er op tijd uit te zijn, want anders krijgt de gids strafpunten. De Chinezen verzinnen van alles om maar duidelijk te maken, dat zij de touwtjes in handen hebben.
Na afloop ga ik met Geert, Alice en Rudy naar de Lukhang tempel in het “Vrijheidspark”, een minitempelt op een eilandje. In het park hebben de Chinezen ook een rechthoek met gebedswielen neergezet. Het lijkt een concessie aan de Tibetanen, die hier – als onderdeel van de kora rond de Pottala – de wielen in beweging zetten.
’s Avonds gaan we met z’n vieren eten. Pieter vraagt of hij ook mee mag. Natuurlijk mag dat en het gevolg is, dat bijna iedereen zich aansluit en we met z’n allen op weg gaan naar Snowland. Daar is het razend druk met alleen toeristen, maar zodra er een tafel vrij komt mogen wij als eerste gaan zitten. De bestelde curry is een vrij smakeloze hap en ik vraag me af hoe het hier zo druk kan zijn. Dat is dus niet vanwege de kwaliteit van het eten. Toeristen vinden het blijkbaar prettig om bij elkaar te kruipen.
In het hotel drinken we nog een biertje en kijken vanaf het dakterras naar de prachtig verlichte Pottala.
vervolg>>> |