zondag 22 juli
In de stromende regen vertrekken we vanmorgen naar Ganden, een klooster dat op 4200 m hoogte ligt. Tijdens de culturele revolutie is het volledig verwoest, maar sinds 1990 wordt het weer herbouwd in de oorspronkelijke staat. We bezoeken het complex, dat in veel opzichten lijkt op de tempels en kloosters die we al eerder gezien hebben. Voor de Tibetaan, die zich bewust is van zijn eigen geschiedenis zullen dit soort kloosters een belangrijke rol spelen, maar voor de toerist is dit ‘het zoveelste van hetzelfde’. Helemaal eerlijk is dat niet, want er wordt ontzettend veel zorg besteed aan herbouw en het levend houden van de traditie. Er wordt echter in deze reis een behoorlijk aantal tempels en kloosters bezocht in betrekkelijk korte tijd, dus treedt er al snel een soort ‘tempelmoeheid’ op.
Jammer is dat we door het slechte weer geen mooi uitzicht hebben.
Na de lunch in het restaurant van het klooster klaart het gelukkig wat op en loopt een deel van de groep de kora en krijgen we alsnog de mooie uitzichten over de vallei en de omgeving.
Om 16.00 uur zijn we terug in het hotel en is het even rusttijd. Al dat geloop en geklim iedere dag gaat je niet in je kouwe kleren zitten.

maandag 23 juli
Vandaag gaan we weer op pad en vertrekken om 8 uur naar de Kambapas op 4794m hoogte. We lopen een half uur vertraging op omdat een zeer agressieve Tibetaan ons tegenhoudt door voor de bus te gaan staan. Meneer was beledigd toen hij met zijn auto weer de weg op wilde en onze chauffeur hem geen ruimte gaf (wat terecht was) en blijkbaar ook nog gereageerd had op de agressieve scheldpartij van meneer A.T. (Agressieve Tibetaan). De man ging helemaal door het lint en niemand kon hem tot rede brengen. Afijn, na en half uur gaf hij het uiteindelijk op en konden we door.
We bereiken de pas en hebben een prachtig uitzicht over het turkooizen meer. Bovenop is het een drukte van belang met allemaal Tibetanen die souvenirs verkopen of klaar staan voor de foto met een yak of Tibetaanse hond. Ik laat dat allemaal maar links liggen en neem wat foto’s van de omgeving en natuurlijk van dat circus.
We kunnen de weg verder niet gebruiken naar Gyantse vanwege wegwerkzaamheden. We rijden dus dezelfde weg weer terug naar beneden en gaan over de oude weg richting Gyantse. De tocht is schitterend en voert langs de rivier en prachtige berglandschappen.
Probleem van het rijden in Tibet is, dat er voor iedere provincie weer een nieuwe permit nodig is, zodat we vaak moeten wachten in een file.
Onderweg maken we een stop, omdat we plotseling een feest zien waar paardenraces worden gehouden. Erg leuk om mee te maken, want dit is nog echt traditioneel.
Om 20.15 uur arriveren we in Gyantse, checken in en eten in restaurant Tashi.

dinsdag 24 juli
Met een kleine groep wandelen we door het Tibetaanse gedeelte van de stad. Dit is een typische plattelandsstad, waar het boerenleven volop aanwezig is. De koeien liggen op straat of staan voor het huis. Ze zijn allemaal vastgebonden en eten stro, waardoor ze er niet erg best uitzien.
Vervolgens beklim ik de grote stoepa. Volgens het verhaal de grootste ter wereld, maar aanmerkelijk kleiner dan de stoepa in Nakhon Pathom in Thailand. Ik loop alle verdiepingen rondom en kom bovenop Dirry tegen met wie ik de andere tempels ook nog bezoek.
Lunchen doen we in het enige restaurant in de buurt, waar de kinderen van de eigenaresse ons bedienen. In Nederland zou dat niet kunnen, maar hier ziet het er “schattig” uit. We eten allemaal soep en aangezien ze steeds een steile trap op moeten wordt er nog wel wat gemorst op het dienblad. De oudste van de twee gooit dat iedere keer keurig in een emmer; de jongste gooit het gewoon op de grond.
We ontmoeten hier ook een Nederlander die in zijn eentje een half jaar op reis is. Hij is in Italië begonnen en gaat nu naar Peking, waar zijn moeder met zijn schone was klaar staat. Hoe iemand het zo lang in zijn eentje kan volhouden is mij een raadsel; het moet erg eenzaam zijn, want je kunt met niemand iets delen. Hij had er geen problemen mee, omdat hij overal weer nieuwe mensen ontmoette en op sommige punten van de reis ontmoette hij vrienden uit Nederland.
We lopen na de lunch de kora om het complex en bezoeken daarna de jaarmarkt, want het is een paar dagen groot feest. Jammer dat mijn batterij leeg is, want ik kan geen foto’s maken van de vele leuke gokspelletjes die hier gespeeld worden.

vervolg>>>