Fietstocht door Vietnam (Mekong Delta): deel 1
14 t/m 30 november 2009

zaterdag/zondag 14/15 november
Na een reis van zo'n 23 uur via Parijs en Bangkok, komen we in Ho Chi Minh City aan. Eerst maar wat geld gewisseld; één euro is ong. 26.000 – 28.000 dong. We worden opgehaald door Cherry, onze Vietnamese gids. Arno, onze Nederlandse reisbegeleider is gelijk met ons meegevlogen.
Om 17.00 uur nemen we onze intrek in Hotel Saigon Royal en na een snelle douche verzamelen we op de 9e verdieping van het hotel en hebben daar een goed uitzicht over HCMC. We stellen ons voor en krijgen uitleg over de komende reis.
Dan gaan we op pad en worden voor de eerste keer geconfronteerd met het verkeer in HCMC, dat voor 90% uit brommers bestaat. Hele hordes rijden er en dat is dus even uitkijken bij het oversteken. Er zijn weliswaar verkeerslichten, maar in de praktijk lijkt het, alsof niet iedere Vietnamees de betekenis daarvan begrijpt. Maar als je goed uitkijkt en op het juiste moment oversteekt, is er niets aan de hand: ze rijden gewoon voor en achter je langs!
We eten met de hele groep op de Than Binh markt en lopen nog een rondje over de markt.

maandag 16 november: naar Ben Tre
We vertrekken met de bus om 8 uur, omdat we in HCMC niet kunnen fietsen. Het is spitsuur en de straten zijn vol brommers. Blijkbaar wil iedereen zo snel mogelijk op de plaats van bestemming zijn. Met uitzondering van de regel, dat iedereen rechts rijdt, zijn andere regels moeilijk te ontdekken. Alles en iedereen rijdt kriskras door elkaar. Iedereen wil voordringen en kijkt niet naar elkaar, al houdt men wel rekening met elkaar, want ongelukken gebeuren er ogenschijnlijk niet.
HCMC is een stad in opbouw. Hoewel Vietnam nog een socialistische republiek is, zie je overal de gevolgen van het toegestane kapitalisme, al zijn westerse ketens nog niet volledig toegelaten. Nieuwe wijken worden gepland met veel hoogbouw. Daarin komen de mensen die nu nog in krotten wonen. Werkgelegenheid is er ook in de buurt gepland. Je ziet overal bouwprojecten voor wegen, want de stad slibt snel dicht.
Na een uur mogen we op de fiets. De kwaliteit daarvan is niet echt geweldig, want de versnellingen doen het niet al te best. Ook de rem is even wennen, maar na enige oefening, is het redelijk te doen.
De mensen onderweg zijn ontzettend vriendelijk en overal wordt “Hallo” geroepen, dus roepen we ook gezellig terug.
Bij de lunch eten we olifantsoorvis, die op een speciale manier wordt opgediend. De bediening maakt van stukjes vis, groente en kruiden rolletjes in rijstvellen en zo wordt de vis als voorgerecht genuttigd. Verder krijgen we garnalen, soep, rijst, enz. Kortom, deze eerste Vietnamese lunch bevalt heel goed.
We maken een boottocht over de Mekong en gaan op bezoek bij een fruitproeverij, rijden een stukje met paard en wagen, waarbij de kleine paardjes zwaar werk moeten verrichten in de hitte. Nadat we honingthee hebben geproefd, stappen we in roeiboten en varen over een mooi gedeelte van één van de vele zijtakken weer terug naar onze boot.
Omdat het al vrij laat is, kunnen we niet meer zo lang over het eiland fietsen, want het wordt snel donker. Maar de tocht is heel leuk over smalle paadjes.
Na het diner wordt de avond besloten met Vietnamese zang en muziek.

dinsdag 17 november: naar Tra Vinh
Om 8 uur gaan we met de fiets naar de bus. Op het opstappunt krijgen we nog een demonstratie van de lekkernij van Ben Tre: kokossnoepjes. De melk van 12 maanden lang gedroogde kokosnoten wordt uitgeperst en daarna vermengd met honing. Dit mengsel wordt ingekookt tot een dikke massa, die na afkoeling tot snoepjes wordt versneden, die met de hand worden ingepakt.
Met de bus gaan we de pont op en steken een brede tak van de Mekong over. We rijden weer naar een opstappunt voor de fiets en doorkruisen daarna een gebied met veel fruit. We rijden door dorpjes, steken af en toe een rivier over en na 16 km staat de bus en de fietswagen weer klaar bij een grote kerk.
We rijden met de bus naar Mo Cay, waar we een uurtje kunnen rondkijken op de markt en we kunnen lunchen.
Na mijn noedelsoep loop ik verder tot ik overvallen wordt door een tropische regenbui. Ik ren naar een café en bestel daar koffie. Dat is hier in Vietnam een hele ceremonie: glas met filter erboven en je moet wachten tot alles lekker doorgedruppeld is. De koffie wordt in een glas met ijs gegooid, suiker erbij, roeren en drinken maar. Erg lekker. Het wordt mijn standaarddrank voor deze vakantie.
Na de lunchpauze rijden we verder. We fietsen 15 km langs verschillende rivieren en riviertjes en we komen uiteindelijk in Tra Vinh.
Degenen die dan nog zin hebben kunnen nog een stuk extra fietsen. We rijden langs het Verenigingsmonument, dat de hereniging van de beide Vietnams in 1975 symboliseert. Op het monument worden de verschillende bevolkingsgroepen in het land uitgebeeld.
Vervolgens gaan we naar de Ba Om vijver, waar Cherry ons een vreemd verhaal vertelt over het ontstaan van die vijver. Het gaat om een wedstrijd tussen mannen en vrouwen en welke groep van de twee het eerste een vijver heeft gegraven. De vrouwen gaan onmiddellijk aan de slag, terwijl de mannen eerst een drankje drinken. Ze doen wat lacherig naar de vrouwen in de wetenschap dat zij sterker zijn en dus het eerste klaar zullen zijn. De vrouwen werken echter ook 's nachts door. Dat doen ze bij het licht van vuurvliegjes, die ze vangen en met een grote hoeveelheid in een net stoppen, zodat ze goed licht hebben. Het gevolg is, dat de vrouwen de wedstrijd winnen. En de prijs? Vanaf dat moment mogen zij de baas spelen over de mannen. Op dit moment is het een ontmoetingsplaats voor verliefde stelletjes.
Vlakbij staat de Ang Pagode, een khmertempel, gebouwd in een stijl, die erg op een Thaise tempel lijkt. Ook zijn hier een aantal monniken in hun oranje kleding. Helaas spreken ze geen andere taal dan hun eigen, maar we mogen overal foto's maken.
We fietsen door de stad terug naar het hotel. Met de hele groep gaan we weer eten. De dag wordt besloten op een terrasje schuin tegenover het hotel en om 22.30 is het weer mooi geweest voor die dag.

woensdag 18 november: naar Soc Trang
Om 7.30 uur vertrekken we met de bus en na een half uur is het weer fietsen geblazen. We rijden een prachtige route door rijstvelden, bananenplantages en suikerrietvelden. De tocht gaat over smalle paadjes en het is dus goed uitkijken bij tegenliggers en achterop komend verkeer (brommers!!), maar in vrijwel alle gevallen gaat dat goed.
We maken onderweg een koffiestop en lopen nog wat in het dorpje rond, waarna we al fietsend op bezoek gaan bij de moeder van Cherry, onze gids. Vlakbij is nog een khmertempel, die we ook bekijken. We steken verschillende keren de Mekong over met pontjes en bruggen en lunchen in Bai Nga.
Hierna rijden we naar Soc Trang over een pas geasfalteerde weg, die heet is van de zon. Het is rechttoe rechtaan fietsen, dus dat kan op een hoog tempo, zodat er door sommigen ook nog wat gesport kan worden.... Dat is ook wel lekker, want het is erg heet en er is hier weinig te zien.
Om 16.00 uur zijn we in hotel Ngoc Suang waar zowaar een zwembad is. Lekkere afkoeling dus.
Na een gezamenlijke maaltijd in de stad bezoeken we met een paar nog even de disco van ons hotel. Het lawaai is daar echter zo oorverdovend, dat het pijn aan je oren doet. Niemand blijft dus en we gaan lekker met een biertje buiten zitten.

donderdag 19 november: naar Can Tho
Vanmorgen maken we eerst een citytour door Soc Trang. De eerste stop is bij de “vleermuizenpagode”. Hier zijn echter geen vleermuizen, maar vliegende honden, die de bomen bevolken. Er zijn er zeer veel en je oet niet onderdoor lopen, want da krijg je geheid wat van ze mee. Vleermuizen zijn er ook en paar te vinden in de tempel zelf.
Vervolgens bezoeken we het Khmermuseum, waar we een uitleg zien over de in Vietnam wonende Khmer, hun cultuur en hun dagelijkse leven. Er tegenover bevindt zich de Kh'leang Pagode, een oranje tempel.
De laatste tempel die we bezoeken is de 200 jaar oude kleitempel - de Chua Dat Set - waar allerlei figuren en boeddha's in klei staan opgesteld.
We verlaten de stad en rijden verder naar Mo Cai, waar we lunchen. Hierna stappen we weer op de fiets voor een prachtige route langs de Can Tho-rivier. Het pad is slecht, dus het is goed opletten op alle hobbels, kuilen en laaghangende takken, maar zonder kleerscheuren komen we om 14.00 uur in Can Tho.
Na een lekkere douche ga ik in mijn eentje de stad in. Via de boulevard langs de rivier, kom ik bij de Cantonese Congregatie Pagode, een Chinese tempel. Vlakbij staat een groot standbeeld van Ho Chi Minh, die uitkijkt over de Mekong.
Ik loop verder naar de Munirangsyaram Pagode, die helaas gesloten is. Aan de overkant zie ik weer een Chinese tempel, die niet erg groot is, maar wel door enkele bezoekers wordt gebruikt. Even verderop in de straat lees ik op twee pilaren de naam 'god' in verschillende talen. Dit blijkt ook een soort tempel te zijn. Een vrouw doet de deur open en ik mag naar boven. Het is een vrij kale boeddhistische tempel, waar een non met enige regelmaat op een gong slaat. Van een student krijg ik het boekje “The Imitation of Buddha” aangeboden, dat ik vooral moet lezen. Welk geloof hier wordt beleden wordt me niet helemaal duidelijk.
Ik loop terug naar de rivier voor een drankje en zie daar ook Baukje en Ben, waar ik bij aanschuif. De ober spreekt een paar woorden Nederlands, een teken dat er hier veel toeristen komen. 's Avonds is dat in het restaurant goed te zien, want er zitten allen maar groepen toeristen.
Wij doen daar als groep niet voor onder, want we eten we hier op een steiger aan de rivier; erg gezellig, al is het wat lawaaiig als een discoboot langskomt. Verder>>