 Fietstocht door Vietnam (Mekong Delta): deel 2
vrijdag 20 november: naar Ong Ho (Tijgereiland)
We vertrekken om 7.30 uur op de fiets naar de rivier en stappen daar op de boot en maken een mooie tocht naar de drijvende markt, waar boeren hun artikelen verkopen aan groothandelaren. Het is druk met het overgooien van groene kool, fruit en andere producten. We varen nog een eind door en komen bij een kleine drijvende markt, waar we weer aan land gaan.
Vanaf hier fietsen we verder en via een 19 km lange route, die erg lastig en hobbelig is, komen we op onze lunchplek. Met de bus gaan we naar Long Xuyen. Daar pakken we de fietsen en onze bagage voor de nacht. Met de pont gaan we naar Ong Ho (Tijgereiland).
De groep wordt gesplitst in mannen en vrouwen: beide groepen komen in een ander huis voor de overnachting.
Het onderkomen van de mannen is prima met goede opklapbare bedden en muskietennetten, die keurig voor ons worden opgehangen.
Voordat we kunnen uitrusten maken we nog voor een rondrit over het eiland. Het lijkt wel of de kinderen hier veel harder “Hallo” roepen dan elders; iedereen is zeer enthousiast en vriendelijk.
We bezoeken een kikkerkwekerij, een smid, een wierookfabriekje, de tijgertempel en een viskwekerij.
Het eiland dankt zijn naam aan de volgende legende: Destijds woonden er weinig mensen op het eiland. Eén echtpaar bleef kinderloos. Zij zien een kat op de rivier komen aandrijven en het echtpaar neemt deze in huis. Het blijkt echter een witte tijger te zijn. De dorpelingen vinden dat erg gevaarlijk en ze vinden dat de “ouders” het dier moeten doden. Deze weigeren echter. Als ze later gestorven zijn, kan de tijger zijn “ouders” niet meer vinden, maar zijn scherpe reukzin vindt echter wel de graven. Daar gaat hij zitten wachten zonder eten en drinken tot hij ook sterft. De dorpelingen erkennen nu de speciale positie van de tijger en begraven hem bij de “ouders” en bouwen ter nagedachtenis een tempel. Het eiland krijgt de naam “Tijgereiland”.
Na deze tocht nemen we een drankje in onze homestay en gaan lekker mandiën. Het koude water is goed voor de bezwete ledematen. De maaltijd die daarna wordt geserveerd is ronduit voortreffelijk!
zaterdag 21 november: naar Cao Lanh
 Ik sta om 5.30 uur al op en loop een uurtje door het dorp, dat al snel goed op gang komt. Kinderen gaan naar school en niet ver van onze homestay is een piepklein marktje.
Om 7.30 uur krijgen we een uitgebreid ontbijt en daarna loop ik met een paar anderen de andere kant van het dorp op. We komen op een markt terecht, die hier toch weer anders is dan de markten die we tot nu toe hebben gezien.
Om 10.00 uur gaan we weer op weg en halen eerst de vrouwen op. Hierna bekijken we het huis van een beroemde man die op Tijgereiland is geboren: Ton Duc Thang, de tweede president van Vietnam. Het museum aan de overkant bezoeken we ook, al zegt het ons niet zoveel. Veel foto's gaan over de strijd in de Amerikaanse oorlog en de hereniging van Vietnam, maar de Vietnamese teksten kunnen we niet lezen.
Buiten is een groep jongeren bezig met een leuk spel: touwtrekken zonder touw. Ze hebben de grootste lol en we mogen natuurlijk meedoen.
We fietsen naar de pont en na de overzet leveren we de fietsen weer in. De bus brengt ons naar de lunchplaats, waar we een typisch streekgerecht voorgezet krijgen: hotpot. Dit is een bouillon met vis en bloemen. Lekker.
Daarna moet er weer verder gefietst worden. We komen bij een krabbenkwekerij, waar landkrabbetjes gekweekt worden op waterhyacinten. Later proberen we een school te bezoeken, maar niemand daar durft een beslissing te nemen om ons binnen te laten. De leerlingen willen wel, want die houden de poort al open, maar van de volwassenen durft niemand iets te doen.
Dus gaan we maar weer verder.
Na de smalle weggetjes komen we plotseling weer op een brede weg en kunnen we weer even voluit rijden tot we in de stad Cao Lanh komen. Daar hebben we de avond lekker rustig doorgebracht.
zondag 22 november: naar An Binh
Om 7.30 gaan we eerst met de bus een eindje op weg en na een half uur pakken we de fiets. Het is dan nog lekker koel om te fietsen, want het is hier in Vietnam aardig aan de temperatuur. Steeds boven de 30 graden en in het zonnetje nog meer. We rijden vaak 's middags en dan is het natuurlijkst op z'n heetst. Maar ook vanmorgen wordt het alweer snel heet.
 Ook vandaag is de route weer prachtig: veel bruggetjes, bananenbomen, palmen, roepende kinderen en kuilen op de weg.
Bij een koffiestop krijgen we van een aantal kinderen veel bekijks. Nadat ze hun verlegenheid hebben overwonnen zingen we om beurten liedjes, waarbij wij ons sinterklaasrepertoire kunnen gebruiken. Het is een gezellige koffiepauze.
We nemen weer een pontje en fietsen vrolijk verder. Na 30 km is het weer tijd om de fietsen in te leveren en gaan met de bus naar Vinh Long. We hebben daar een uurtje pauze voor de lunch en een beetje rondkijken.
We gaan dan weer met een pont de rivier over naar het eiland An Binh. Om het eiland liggen verschillende viskwekerijen: huizen met de kwekerij onder en de mensen wonen er boven.
Direct na aankomst bezoeken we een mooie boeddhistische tempel: Chua Tien Chau met heel veel verschillende beelden. Het lijkt wel een mengeling van Boeddhistische en Chinese cultuur.
Het is hierna nog zo'n 3 km fietsen naar ons guesthouse: Dulich Vinh Sang. Ik krijg een mooie hut boven het water met een veranda waarop je heerlijk aan het water kunt zitten. Ik zak weliswaar op een gegeven moment met een stoelpoot door de vloer, maar mooi is het wel.
Met Madelon, die het hutje naast mij heeft, loop ik over het terrein. In de rivier is een soort zwembad met glijbaan en even verderop zijn er kinderspelen. Deze locatie wordt blijkbaar door Vietnamezen gebruikt voor een leuk dagje uit.
Er is ook een kleine dierentuin; een trieste bedoening met o.a. apen aan korte kettingen, een slingeraap, die geen ruimte heeft om te slingeren, twee herten in een te klein hok, enz. Van anderen horen we dat er ook nog krokodillen en beren zijn, maar die laten we maar zitten. Van zo'n dierentuin wordt je heel verdrietig.
Hierna concentreren we ons maar op de mooie omgeving en is het heerlijk relaxen bij de rivier.
's Avonds dineren we weer met de groep en is er voor de zoveelste keer een prima maaltijd voor ons bereid. Vietnam is echt genieten voor mensen die van lekker eten houden, waaronder ikzelf. Vanavond wordt patat als voorgerecht geserveerd en verder biedt het menu; olifantsoorvis, nog andere vis, struisvogelbiefstuk, groente, maissoep en rijst. Net als alle andere avonden wordt er weer gezellig gepimpeld en plots valt het woord 'karaoke'.
Nadat we afgerekend hebben wil een groot deel van de groep karaoke zingen.... In een speciale, muf ruikende kamer wordt de installatie klaargezet en wordt geprobeerd een nummer uit het apparaat te toveren. Het duurt mij te lang en samen met nog een paar vertrek ik en ga nog even lekker aan de rivier zitten.
maandag 23 november: naar HCMC
 We rijden over het prachtig groene eiland naar de noordkant waar we weer met een pont de rivier over moeten. We varen een heel eind over de rivier en fietsen daarna verder. We stoppen o.a. bij een Cao Dai tempel, die nog in aanbouw is. Merkwaardig is wel, dat het interieur al helemaal rijk versierd is en dat de tempel gewoon in gebruik is.
We gaan naar een fabriekje waar verschillende snoepjes worden gemaakt: alles met de hand, ook het inpakken!! De snoepjes zijn van rijst of tapioca, maar er worden ook kokossnoepjes gemaakt, zoals we in Ben Tre hebben gezien. Op een andere plek zit een vrouw rijstcrackers te maken. Het is wel erg toeristisch, maar leuk om alles bij elkaar gedemonstreerd te zien.
Hierna stappen we de bus weer in, want we gaan naar HCMC en daar is het volkomen onverantwoord om te fietsen.
 Onderweg stoppen we nog bij een Cao Dai tempel en we krijgen de gelegenheid deze uitvoerig te bekijken, al is er helaas geen dienst aan de gang.
Tegenover de tempel is een middelbare school, waar we een kijkje kunnen nemen, omdat er op dat moment geen les is. Zo hebben we toch een school bezocht, al zou het leuker geweest zijn als deze in bedrijf was geweest.
De lunch nemen we in een groot restaurant. Hier worden grote, luchtige ballen van rijstmeel gemaakt, die we eten met kip, rundvlees, loempiaatjes, gegrilde garnaal en inktvis.
We liggen wat achter op het tijdschema en dat wordt nog erger als de bus pech krijgt met de versnellingsbak. De chauffeur fikst het echter in zo'n 3 kwartier en we kunnen weer verder. Hij probeert de verloren tijd in te halen en rijdt als een dolleman links en rechts inhalend naar HCMC. Hier komen we om 16.15 uur aan bij een Chinese tempel in Chinatown.
We kunnen een kwartiertje rondkijken en ik steek meteen maar een heleboel wierook af. Je weet maar nooit waar dat goed voor is, zeker na zo'n dollemansrit mag je toch wel even wat doen om een beetje geluk te vragen.
Verder gaan we met de cyclo. Voor ieder groepslid is er eentje ter beschikking. Het is inmiddels spitsuur geworden en in HCMC betekent dat een vloed van scooters en brommers, die elkaar allemaal links en rechts proberen in te halen of gewoon dwars door de massa proberen over te steken. En daar zitten wij dan met onze cyclo's tussen. We rijden om de massa brommers heen en gaan soms regelrecht tegen de stroom in. Het is niet te beschrijven hoe idioot dit is, maar ik vermaak me er prima mee. Ik heb nog nooit zoiets waanzinnigs meegemaakt en het gaat allemaal nog goed ook. We stoppen bij een Chinese markt en ook hier krijgen we maar 15 minuten de tijd, Dat is veel te kort voor zo'n drukke en volledig volgepropte markt.
Door een misverstand rijden we niet verder door Chinatown, maar komen bij de Notre Dame terecht. Daar moeten we echter niet zijn, dus rijden we door. Om 18.30 uur zijn we weer in ons hotel en ik neem een lekkere douche om de uitlaatgassen weg te spoelen.
Met een klein groepje eet ik weer lekker op de Tan Binh markt. Verder.>> |
