(Leestijd: 14 - 28 minuten)

Japan in april: tijd van de kersenbloesem

Start in Tokyo

Kaart van Japan met de reisroute in 2014

Van 16 april t/m 10 mei 2014 maak ik een reis door Japan. Met een overstap in Hongkong zijn we na 18 uur in de Japanse hoofdstad Tokyo. En start de reis van drie weken door Japan. We worden verwelkomd door Erik, die ons de komende weken zal begeleiden. 's Avonds ga ik nog wel even een kijkje nemen in Shibuya, een uitgaans- en winkelwijk met veel neonreclame en met de “beroemde” Japanse oversteekplaats voor voetgangers, die hier kriskras kunnen oversteken.
De volgende dag beginnen we aan een verkenningstour door de stad. Met trein en metro komen we in Asakusa voor een bezoek aan de Sensoji-tempel. Deze boeddhistische tempel wordt druk bezocht en veel Japanners laten zich hier hun toekomst voorspellen. De metro brengt ons dan naar het gemeentehuis. Vanaf de 45e verdieping is er een mooi uitzicht over de stad, al wordt dat door het slechte weer behoorlijk beperkt. Lunchen doe ik in één van de vele restaurantjes op de zoveelste verdieping van een winkelcentrum. Dat betekent: keurig in de rij wachten tot je naar binnen wordt geroepen en een tafel krijgt toegewezen.
De Mei-ji tempel is een shintoïstisch heiligdom, dat ik na de lunch bezoek. Dit is het belangrijkste heiligdom in Tokyo en ligt in een mooi park. Dan zoek ik de drukte op in Takeshita-dori, waar jeugd in extravagante kleding rond zou moeten lopen. Er is niet veel van te zien, behalve in de winkeltjes. Na een bezoek aan het Hardrock Café met Machiel, die hier een t-shirt wil kopen, gaan we samen naar de rosse buurt en de Golden Gai, een wijk met zo'n 350 kleine barretjes.

De volgende morgen ga ik al vroeg op pad naar de Tsukiji, de grootste vismarkt van de wereld. Ik sla de tonijnveiling over, want dan had ik al om 5 uur aanwezig moeten zijn en dat is me toch een beetje te vroeg. Om 9 uur mogen de toeristen de markt op en ook dan is er nog genoeg te zien. Er is een enorme verscheidenheid aan vissen en andere zeedieren, want Japanners eten werkelijk alles wat maar naar de zee smaakt. Ontbijt bij één van de vele sushitentjes sla ik over, want er staan lange rijen. Ik loop door naar de Hamarakiyu Garden, een mooi park waar ik een lunchbox koop en die heerlijk in het zonnetje nuttig bij een optreden met kododrums.
kantoren in Shidome in Tokyo, een kantoorwijkIk wandel verder door de wijk Shiodome met heel veel hoge kantoorgebouwen. Dit doet op deze zaterdag wat spookachtig aan omdat er niet wordt gewerkt en er dus nu geen mens te bekennen is. Ik pak de trein naar het Tokyo Station. Dit is nog een “oud gebouw” tussen de vele nieuwe. Het is geïnspireerd op het Centraal Station van Amsterdam en onlangs nog volledig gerestaureerd. Vanaf het tegenover liggende postkantoor heb je op de 6e verdieping een mooi gezicht op dit oude gebouw.
Veel nieuwer is het Tokyo Forum een eindje verderop, een fantastische constructie van glas en metaal in een halfronde vorm. Hier ben je heel nietig in de enorme ruimte.
Ik neem de trein weer en ga naar Ueno park in noord Tokyo. Hier bekijk ik de pagode, de Chinese tempel, de stoepa en een boeddhistische tempel. En daarmee is de dag wel vol. 's Avonds ga ik nog een keer naar Shibuya en later naar Shinjuku om me daar in het uitgaansleven te storten en een leuke bar te vinden. Dat laatste is overigens nog niet eens zo gemakkelijk, omdat bars niet alleen op de begane grond zijn. Op alle bovenliggende verdiepingen bevinden zich ook nog tientallen bars. Het is moeilijk zoeken, ook al omdat alles in het Japans staat en die taal beheers ik niet echt. Maar ik vind mijn weg.

De derde dag in Tokyo ga ik naar het Keizerlijk paleis, dat echter niet te zien is. Het enige dat je kunt zien is de toegangsbrug: de Nijubashibrug en de wachten die daar staan. Japanners komen hier in grote getale naar toe voor een foto. Ik wandel via de Otamonbrug door de mooie paleistuin waarin nog een aantal oude gebouwen uit de keizerlijke historie staan. Ik verlaat de tuin weer via de Kitahanebashimanpoort.


Torii in YasukuniNa de paleistuin loop ik naar het Yasukuni heiligdom. Hier liggen 2,5 miljoen militairen en burgers, die in WOII zijn omgekomen. Het heiligdom wordt druk bezocht en lijkt niet alleen een herdenkingsplaats, maar ook een soort pelgrimsplaats voor oorlogsveteranen.
Met de metro ga ik naar Shinjuku en bezoek nogmaals het gemeentehuis. Ik ga deze keer de zuidtoren op. Helaas is het uitzicht toch niet zo helder als ik wel gehoopt had. Dan ga ik naar Yoyogi park. Het is vreselijk druk: er wordt gepicknickt, gesport, muziek gemaakt, enz. Het is een soort Vondelpark in het groot, maar dan wel een stuk schoner. Mensen laten geen rommel achter; alles wordt opgeruimd of weer meegenomen.
Ik loop nog een keer door de Takeshita-dori. Hier zou de jeugd op de zondagmiddag moeten flaneren, maar van flaneren is geen sprake. Het is mudvol en het lijkt meer op schuifelen. Vermoeid eindig ik deze dag met een paar andere reisgenoten in een restaurant vlakbij het hotel.

De bergen in

De vierde dag in Japan verlaten we de hoofdstad en gaan op reis. Al vroeg vertrekken we met alle bagage en proppen ons in de trein, want het is druk in de spits. Niet iedereen kan in één keer mee, maar gelukkig rijdt de trein iedere vijf minuten, dus de rest vangen we op het volgende station weer op. Met de Shinkansen gaan we naar Nagano en stappen daar over op een regionale spoorlijn waar je helemaal voorin kunt zitten voor een leuk uitzicht op de route. De machinist kruipt door een luikje en zit boven onze hoofden.
Makaken in de warmwaterbron: de snowmonkeysHet eindpunt is het station van Yudanaka. We geven onze bagage af, die bij de verschillende ryokans afgeleverd gaat worden en wij stappen zelf in een bus, die de bergen in rijdt naar de zgn. 'snow monkeys'. Deze makaken leven hier rond de warmwaterbronnen, zodat ze de koude winters kunnen overleven. Als je ziet hoe ze genieten word je zelf ook een beetje loom. Maar we gaan lopen! We wandelen een mooie route naar Shibu Onsen en kijken onderweg nog even in een museum annex proeverij voor saké, waarvan er wel 15 soorten zijn.
De groep wordt in tweeën gesplitst, omdat er in de ryokans niet voldoende plaats is voor iedereen. In Shibu Onsen is de mogelijkheid om in 9 verschillende onsens (warmwaterbaden) een bad te nemen. Ik maak meteen gebruik van de onsen die tegenover de ryokan ligt. De kleren gaan uit en met yukata (een soort bad- of kamerjas) en houten slippers schuifel ik naar de overkant. Eerst lekker wassen voordat je in het bad gaat zitten! Daarna is het heerlijk relaxen in het warme water, dat ook nog allerlei geneeskrachtige werkingen schijnt te hebben. Ik voel me daarna nog urenlang heerlijk loom en ontspannen. In de plaatselijke slijterij koop ik heerlijke Nagano wijn. De aardige mevrouw is bang dat ik de flessen niet open kan krijgen en geeft me er ook een kurkentrekker bij.
Om 6 uur precies is het etenstijd! In een eetzaal krijgen we een heerlijke maaltijd. We moeten wel op de grond zitten, maar met mijn soepele lichaam gaat dat prima. Overeind komen daarentegen is heel wat lastiger...

Yudanaka, dorp in de bergen van JapanVanuit Shibu Onsen bezoeken we Obusen, een dorp in de buurt, waar we met een lokale trein naar toe gaan. In het dorp bloeit de kersenbloesem nog uitbundig. Van de twintig soorten die er zijn, zie je er hier verschillende. Bij een tempel ontmoeten we een enthousiaste mevrouw, die ons speciale plekjes voor foto´s aanwijst, de tempel voor ons open doet en ons verwent met drankjes en lekkere koekjes. Als dank voor haar enthousiasme en gastvrijheid brengen we haar later op de dag nog koekjes.
In het dorp zijn verschillende huizen met het bordje `Welcome to my Garden` en dat betekent, dat je daar in kunt lopen om de tuin te bekijken. De mensen zijn er erg trots op. We bezoeken een stokerij voor saké, die echter niet in werking is, omdat de rijstoogst pas in juni is. Een aardige jongen legt ons het proces helemaal uit aan de hand van filmpjes op zijn tablet. Daarvoor moesten we wel allemaal de schoenen uit en slippers aan.... Na afloop mogen we van verschillende soorten proeven, maar mijn smaak is er niet bij. In het centrum van het stadje splitst de groep en ga ik met Machiel en Erik naar de onsen boven in het dorp. We lunchen er eerst en gaan dan de onsen in, die lekker warm is en buiten kun je ook nog lekker in een zwak zonnetje zitten. Terug in Shibu Onsen loop ik nog een rondje door het dorp, want daarvan had ik nog weinig gezien. Het is leuk, en omdat je vrij hoog kunt komen is er ook een leuk uitzicht op het dorp en de bergen op de achtergrond.
Om zes uur precies is het weer uitgebreid dineren en krijgen we van de gastvrouw allemaal een leuke verrassing.

Wandelen van Masumoto naar Tsumago

kasteel in Matsumoto23 april gaan we met twee boemeltjes en de Shimano naar Matsumoto. We nemen een paar uur de tijd om een mooi kasteel hier te bezoeken, dat als verdedigingswerk voor samoerai is gebouwd. Het is zeer solide en nog in de oorspronkelijke staat.
Na de lunch gaan we verder met de trein naar Nagatsugawa en verder met de bus naar Magome. Hier worden we ondergebracht in twee minshuku's, die echter beduidend minder zijn dan de ryokans van de vorige nachten. Ik heb nog voldoende tijd om door de omgeving te wandelen voordat om precies 6 uur het eten wordt geserveerd.

De volgende morgen ga ik al vroeg de rest van het dorp verkennen. Na het ontbijt maken we een wandeling van ongeveer 7,5 kilometer, die eindigt in Tsumago. Onderweg komen we verscheidene keren een bel tegen. De bedoeling is, dat je deze luidt om beren af te schrikken. Volgens Erik heeft hier echter nog nooit iemand een beer gezien. De wandeling gaat door een mooi natuurgebied. Tsumago is een klein dorp met authentieke houten huizen. Dat is ook de reden waarom er hier veel Japanse toeristen naar toe komen.
Later in de middag gaan we met een boemel, twee sneltreinen en de metro naar ons hotel in Kyoto. Ik loop met een paar anderen door de omgeving, koop kaartjes voor geisha-dansen en eindig de dag in de eerste sushibar op deze reis.

Kyoto,stad met veel cultuur

Kinkakuji, het Gouden Paviljoen in KyotoDe 25e april is de eerste hele dag in Kyoto. Het is 25 graden, dus dat is wel een beetje warm voor de stad, maar ja, je bent er nu eenmaal, dus wil je ook wat zien! En dat ga ik ook doen. Met de bus ga ik eerst naar Kinkaku-ji, het Gouden Paviljoen. Heel mooi, maar wel erg druk. Ik wandel verder naar de Ryoan-ji, die op de lijst van de Unesco staat als cultureel erfgoed. Het gaat dan om de Zen-tuin: stenen in een bepaalde ordening. Van de zen-gedachte komt hier niet veel terecht gezien de hoeveelheid kwebbelende schoolkinderen. Maar het is toch de moeite waard om hier te kijken en verder door de tuinen te dwalen.
Mijn tocht gaat verder naar Ninna-ji, een groot tempelcomplex waar veel verschillende gebouwen staan. Alleen het hoofdgebouw is te bezoeken; van de andere mag je alleen de buitenkant zien.
De lunch doe ik 'bij mensen thuis'. Van de kamer is een piepklein restaurantje gemaakt en je kunt kiezen uit drie gerechten. Erg leuk en lekker.
Dan gaat het verder: Myoshi-ji, een uitgestrekt tempelcomplex. Hier is het zeer rustig en er zijn veel mooie tuinen, maar de meeste zijn gesloten voor publiek. Er is een soort begraafplaats open en daar neem ik een kijkje om te zien hoe men de doden herdenkt in Japan.
Ryoanji, de beroemde zentuin in KyotoDan verder met de trein van Hanazano naar Tanbaguchi en vandaar loop ik via smalle straatjes naar de beide tempels Nishi-Hoganji en Higashi-Hoganji. Bij deze laatste is ook nog een uitgebreid ondergronds complex met een enorme theaterzaal.
Als afsluiting van mijn eerste Kyoto-dag ga ik naar het Kyoto station, een prachtig voorbeeld van moderne architectuur. Een enorm gebouw uit glas en staal met loopbruggen en daktuinen, winkeltjes en restaurants op verschillende verdiepingen. Een fantastisch geheel.
Hierna neem ik even pauze in het hotel om alles in het dagboek op te schrijven, want je bent snel vergeten wat je op zo'n dag ziet en doet. 's Avonds duik ik nog het uitgaansleven van Kyoto in. Dat is net als in Tokyo al even ingewikkeld. Alles is op heel veel verdiepingen en alleen maar in het Japans. Leuk om doorheen te lopen en te zien wat er allemaal is. Drankje en dan naar bed, want zo'n dag sjouwen en kijken is nogal vermoeiend.

Zaterdag 26 april is de derde dag in Kyoto. Ik ga met bus 17 naar het Zilveren Paviljoen. Dit is echter gewoon van hout; zilver heeft er nooit op gezeten, omdat de bouwer voortijdig kwam te overlijden. Het park er omheen is mooi en niet zo druk als gister bij het Gouden Paviljoen.
Vervolgens loop ik het filosofenpad, dat langs een smal kanaaltje voert. Onderweg bezoek ik de Miroku-in en de Honen-in tempel, die prachtig verstild in een bos ligt. Na het filosofenpad ga ik naar de Nanzen-ji tempel. Ook dit is een mooi complex met o.a. een aquaduct, dat door westerlingen is gebouwd. Ik bezoek nog de Chion-in tempel met een reusachtige klok en een grote begraafplaats. Het is heel anders dan in het westen: geen graven, maar gedenkstenen met lange latten met teksten.
Het Maruyama Park is mooi aangelegd, niet erg groot, maar wel druk op deze zaterdag. Vandaar loop ik naar de Yasaka Shrine, een shintoïstisch heiligdom. Ik zit dan weer vlakbij het centrum van de stad.
Door al dat gewandel lunch ik laat en doe dat dit keer in een restaurant waar ik moet bestellen via een automaat. Ik kies maar een plaatje zonder duidelijk te weten wat het is en geef het bonnetje aan de serveerster. Even later komt het eten en dat is erg lekker. Maar wat het is? Geen idee.
Het is vandaag een hete dag en dat is extra vermoeiend om door zo'n stad te lopen. Na een korte rust in het hotel maak ik nog een wandeling door het park rond het keizerlijk paleis. Het is groot, rustig en koel. Ik loop daarna nog door Gion, de wijk waar de geisha's zijn, maar die zie ik ook nu weer niet.
Dan eindig ik deze dag in een sushibar, waar het eten weer voortreffelijk is. Op tijd naar bed, want ik ben moe en morgen staat er weer een lange en warme dag te wachten.

Nara, de oude hoofdstad

naraEn die dag voert naar Nara, een oude hoofdstad van Japan. Met metro en trein gaan we daar met een groot deel van de groep naar toe en daar gaat ieder weer een eigen kant op. Ik begin bij Koshi-no-ie-lattice, een gerestaureerd handelshuis dat verder weg ligt dan ik via het plattegrondje had ingeschat. Maar met vragen kom ik op de juiste plaats en wordt daar bbegroet door een aardige dame, die mij een papier met uitleg in het Engels geeft. Het huis is volledig gerestaureerd en heeft een mooi interieur en kleine binnentuin. Hoewel het ongemeubileerd is, krijg je een goede indruk hoe men hier geleefd moet hebben. Bij vertrek krijg ik nog een cadeautje: ik mag iets uitzoeken uit een paar manden met origami.

Ik loop terug naar de stad en via de pagode met vijf verdiepingen ga ik naar de Todasji Tempel, het belangrijkste gebouw van het uitgestrekte gebied. En – naar men zegt – het grootste houten gebouw ter wereld. Hier staat een enorme Boeddha en naast hem een soort Meitreya. De omvang is indrukwekkend en ik maak een rondgang om deze beelden. Verderop in de tempel heeft men in één van de pilaren een gat gemaakt: wie daar doorheen kan kruipen zal niet pas na het overlijden, maar al in dit leven verlicht worden. De mensen staan ervoor in de rij! Ik niet, want mijn verlichting komt later wel. Het museum vlakbij de tempel is prachtig ingericht. Niet groot, maar beslist de moeite waard vanwege de mooie beelden die er staan.

Het is een warme en vermoeiende dag, dus zoek ik eerst maar even een bankje om mijn meegebrachte lunch op te eten. De overal rondlopende herten zien dat en komen om mij heen staan, maar dringen niet echt aan. Zij krijgen van alle bezoekers al genoeg koekjes, die je hier kunt kopen. Ik loop omhoog naar de Kasunga Taisha Shrine. Voor 500 yen ga ik naar binnen en zie o.a. een huwelijksceremonie. Geënsceneerd of echt is niet duidelijk, maar het is leuk om een shinto ceremonie te zien. Hierna loop ik weer terug naar de stad, waar ik de twee pagodes bekijk alvorens ik naar het station ga.
Terug in Kyoto loop ik naar de Sanjusangendo Tempel, waar 1001 kannons staan. Deze Godinnen van Barmhartigheid zijn allemaal verschillend. Ook in de tien armen die ze allemaal hebben zijn steeds andere voorwerpen te zien. Het is een overweldigend gezicht. Daarna ga ik terug naar het hotel om de avond verder rustig door te brengen met reisgenoten en een hapje en een drankje.

Van Kyoto naar Koya-san

Maandag ga ik al heel vroeg op pad, want ik ga naar Fushimi Inari voor het Fushimi heiligdom. Dit ligt op een berg en de weg ernaar toe gaat onder honderden torii: de poorten van het shintoïsme. Iedereen die iets religieus wil doen kan hier een poort laten zetten. Dat kost je wel een paar centen waarschijnlijk, maar voor “eeuwig” heb je dan ook wat. Ik loop helemaal naar boven en doe het rondje om de top. Het is gelukkig rustig zo vroeg in de ochtend. Het is een hele klim en af en toe vraag ik me af waar het einde is en waarom ik dit doe? Maar het is gewoon een heel speciale ervaring om onder al die torii te lopen en langs tempeltjes en herdenkingsplaatsen te komen.
Als ik later die ochtend weer beneden kom zie ik hoe vreselijk druk het is geworden. Blij dat ik al vroeg ben gegaan.
Na deze ervaring neem ik de trein terug naar Kyoto en ga naar de Toji Tempel. Deze heeft prachtige boeddhabeelden (niet fotograferen a.u.b.!!) in 2 grote hallen. Ook staat hier de hoogste pagode van Kyoto met vijf verdiepingen.

Portret van een Geisha

's Middags ga ik naar de geishadansen, die hier alleen in april worden gehouden.
Vooraf is een theeceremonie en die gaat als volgt: op een klein podium zit een geisha achter een dampende pot. Een andere geisha dartelt er omheen. Wat ze doet is niet helemaal duidelijk, want ik zit helemaal achteraan. We krijgen een zoet gevalletje te eten en een kop groene thee. Ik maak foto's, maar een juffrouw in de buurt zegt dat ik snel mijn thee en koekje moet nuttigen en dan weer weg moet, want er staan nog veel meer mensen te wachten. Ze pakt gauw mijn schoteltje in (cadeautje!) en moet opkrassen. Ik heb gelezen dat theeceremonies in Japan zeer serieuze en langdurige processen zijn, maar hier is het massawerk. Inmiddels komen de volgende mensen alweer de zaal binnen en zo worden er enkele honderden mensen door deze procedure gejaagd om later in de zaal de geishadansen te kunnen zien.
Aan de zijkanten van de zaal zitten de instrumentalisten en zangeressen en we zien 8 dansen in de verschillende seizoenen. Alles gebeurt op dezelfde eentonige muziek, die zo kenmerkend is voor het klassieke Japan. De Japanse bezoekers vinden het prachtig. Ik heb toch een iets andere muzieksmaak, maar als je de kans krijgt moet je toch zoiets gezien hebben. De voorstelling loopt gesmeerd en na een uur staan we weer op straat.
Na afloop van de voorstelling drink ik nog wat met een paar anderen, eet iets en pak alles in, want morgen gaan we Kyoto verlaten.

Beelden op de begraafplaats in KoyasanDe bestemming vandaag is Koyasan. Met de metro, de trein, de metro, de trein, een kabeltrein en de bus komen we daar rond het middaguur aan. Het is een grauwe en regenachtige dag. We lunchen in het dorp en gaan dan onder de paraplu naar een begraafplaats. Omdat het één van de heiligste plekken in Japan is, willen veel mensen hier een graf, tenminste als ze dat kunnen betalen. De begraafplaats is groot en er zijn ook veel pelgrims, die hier een soort tempelroute doen, want er zijn op deze berg verscheidene tempels te vinden.
Een wandeling door de omgeving van het dorp laat ik aan mij voorbijgaan, want het regent te hard. Wel loop ik met een groepje door het dorp, maar door het slechte weer is dit ook niet erg aangenaam.
Inmiddels kunnen we inchecken en het blijkt, dat we een zeer gerieflijk onderkomen hebben. Ik krijg een grote kamer met authentieke Japanse inrichting.
Het is tijd voor een bad en ik loop naar de onsen, die hier zeer luxe is. Ik verblijf er een uurtje in en uit het warme water. Loom loop ik daarna door het grote complex tot om zes uur het eten wordt opgediend. Ook nu moeten we weer op de grond zitten en krijgen dan een veganistische maaltijd. Veel tofu en onbekende producten, maar het is wel smakelijk en er mag een biertje bij! Inmiddels zijn op de kamers de bedden gereed gemaakt en om zeven uur trekt iedereen zich terug. Het weer is te slecht om nog een avondwandeling te maken.

De 30e april begint al vroeg met een ceremonie in de tempel van het complex. Een priester zit met de rug naar ons toe en verricht allerlei geheimzinnige handelingen, terwijl een monnik voortdurend op een trommel slaat. De priester stookt ook nog een vuurtje waarbij de vlammen haast het plafond raken en na een half uur bedankt hij ons voor het bijwonen van de ceremonie. Het klooster hoort bij het Shingon boeddhisme. Het ontbijt staat klaar en is slechts een beetje anders samengesteld dan het diner van gisteravond. Nu geen bier, maar thee.
Hierna ondernemen we de tocht terug, zoals we gister hier zijn gekomen. Met de shinkansen gaan we naar Hiroshima en nemen onze intrek in het Apa Hotel, vlakbij het station.

Hirsohima en fietsen bij Soja

Ik ga met een paar anderen lunchen en neem het streekgerecht: Okonomiyaki, een rijk gevulde pannenkoek. Hierna pak ik de tram naar het Vredespark met monumenten, die om verschillende redenen zijn neergezet. Daarnaast staat de Atomic Dome, het enige gebouw dat overeind is blijven staan tijdens de atoombom van 1945. Kijkend naar het gebouw kun je je er geen voorstelling van maken wat er destijds precies gebeurd is. Ook na een bezoek aan het museum besef je nauwelijks wat het betekend heeft voor alle mensen die hier woonden. Het moet de hel op aarde geweest zijn, terwijl men toen nog niet eens besefte dat de werking van die bom nog jaren zou voortduren (en nog steeds voortduurt!)
Pas in de Memorial Hall kun je je enigszins realiseren wat er gebeurd is. Het is hier stil en heb je de gelegenheid om alles op je in te laten werken.
Na een heerlijke vers geperste jus d'orange loop ik met een paar medereizigers terug naar het hotel, waar we nu kunnen inchecken en waar de bagage, die we in Kyoto hadden opgestuurd, inmiddels is aangekomen. Waar die bagage moet blijven is even een puzzel, want het hotel heeft de kleinste kamers die we tot nu toe hebben gehad. Maar alles is aanwezig en functioneert ook nog perfect.
's Avonds met een paar reisgenoten heerlijk in de buurt van het hotel gegeten.

Pagode bij Soja Tot nu toe heb ik iedere morgen zelf een ontbijtje moeten regelen in de supermarkt, maar vanaf nu is het ontbijt inbegrepen en kan ik heerlijk via een buffet gaan kiezen.
Vandaag, de 1e mei, staat een gevarieerd programma op het menu. Ik ga met een groepje van ongeveer tien personen met de trein naar Kurashiki, waar in de oude wijk Bikan oude rijstpakhuizen staan. Weliswaar niet meer als zodanig in gebruik, maar mooi gerestaureerd als winkel, o.i.d. Dan nemen we de trein naar Soja en maken van daaruit een fietstocht naar Bizen Ichinomiya, een leuke tocht door velden en langs tempels. Een meegebrachte lunch eten we bij een pagode, waar een festival wordt georganiseerd. Het is een heerlijk relaxte fietstocht en het is er vandaag prima weer voor.
Op het eindpunt nemen we weer een trein, die ons naar Okayama brengt. Hier staat een kasteel, dat aan de buitenkant aantrekkelijker is dan binnen, dus bekijken we ook alleen maar de buitenkant. Naast het kasteel ligt een prachtige tuin. Daar kunnen we dus lekker wandelen en rondkijken. Het is een van de weinige keren, dat in Japan ook een 65+-tarief geldt om naar binnen te mogen: normaal 400 yen; 65+ 140 yen. Kijk, en dat scheelt weer een drankje!
Als we teruggaan naar Hiroshima blijkt dat de trein vertraging heeft!! 10 minuten!! Dat is ongehoord voor Japan. Maar dat komt omdat het deze week Golden Week is, waar iedere Japanner vakantie schijn te hebben en zich verplaatst. In Hiroshima is het weer een keertje heerlijk sushi eten en daarna besluit ik de dag met stappen in de uitgaanswijk, waar taxi's in lange rijen passagiers afleveren en ophalen. De neonverlichting is ook hier weer overdadig. Een energietekort kent Japan blijkbaar niet.

Miyajima en Sakurajima

Grote torii voor het eiland Miyajima

Met een klein groepje ga ik de volgende dag naar Miyajima, een eilandje voor de kust bij Hiroshima. Voor dit eiland staat een grote torii, die bij eb droog komt te staan. Na aankomst op het eiland maken we een wandeling door een tempel in het water, waar ook kogelvissen zwemmen. Dan gaan we naar de Daisho Tempel, die een Tibetaanse uitstraling heeft, om vervolgens via trappen en paadjes de kabelbaan op te zoeken, die ons hoger op het eiland kan brengen. Voor 1000 yen doen ze dat en dan hangen we eerst zo'n 10 minuten boven de bossen voor de eerste etappe. Daarna gaan we in een grotere cabine naar de top. Alhoewel, voor de echte top moeten we nog een hele klim maken. Helaas is het uitzicht niet erg mooi, want het is nogal heiig om het eiland, maar alles is goed te doen. Van bovenaf is de torii ook zichtbaar.
In ongeveer anderhalf uur lopen we de moeilijke route naar beneden. Ook dat is goed te doen, al bedenk ik me wel, dat naar boven gaan via deze route een behoorlijke klus moet zijn. We komen dan ook vrijwel niemand tegen. Beneden aangekomen nemen we een late lunch en zien daarna, dat de torii nu droog staat en dat we ernaar toe kunnen lopen. Samen met veel Japanners, die hier allemaal op de foto willen, doen we dat als afsluiting van onze eilandtoer.
In Hiroshima is het 's avonds weer heerlijk okonomiyaki eten.

3 mei gaan we met de trein naar Kumamoto, droppen daar de bagage. Ik ga snel verder met een paar anderen naar Kagoshima. Hier maken we een rondrit over het eiland met de gelijknamige vulkaan: Sakurajima.
Vulkaan op SakurajimaHet wordt een hilarische tocht. Niet vanwege alles wat we te zien krijgen, maar voornamelijk door onze gids Cherry, die een soort one woman show opvoert in de bus. Ze doet een vulkaan na, zingt liedjes en geeft daarnaast nog op een zeer enthousiaste manier informatie over alles wat we zien. Dat alles in het Japans is, mag de pret niet drukken. Ze verontschuldigt zich steeds met een gulle lach dat ze geen Engels spreekt. De vulkaan is nog steeds in werking en dat is goed te zien aan de rookontwikkeling en de zwaveldampen, die je af en toe ruikt.
Terug in Kumamoto is het eerst weer de bagage op de kamer brengen en daarna eten met een groepje.

De volgende dag gaan we vanuit Kumamoto met trein en bus naar een andere vulkaan: Aso. Hier is het druk vanwege de Golden Week, maar alles is goed te doen. Na een dag wandelen, relaxen en reizen wordt 's avonds in een traditioneel Japans restaurant gegeten.

Nagasaki: atoomboom en Decima

De 5e mei rijden we naar Nagasaki, ook weer een stad die gekenmerkt wordt door een Amerikaanse atoombom. Het Vredespark hier is kleiner dan in Hiroshima, maar mooier aangelegd en rustiger. Ook het museum is kleiner, maar indrukwekkender. Misschien komt dat wel, omdat er hier veel minder toeristen rondlopen dan in Hiroshima.
Lunchen doen we in Chinatown, volgens het boekje één van de grootste in Japan. Er zijn voornamelijk restaurants en winkeltjes voor de toeristen. We wandelen de stad omhoog naar de Sofukuzi tempel. Deze dateert uit 1629 en dat is ook duidelijk te zien, want onderhoud wordt er niet gepleegd.
Wandelend door de stad komen we via de 'brilbrug' bij de werf aan de haven. Hier zijn zowaar terrasjes (uniek in Japan!), dus daar gaan we maar even lekker zitten. Vlakbij het hotel ontdekken we een bar, die veel Belgische bieren verkoopt. Men spreekt er geen woord Engels, dus bedienen we onszelf.
Het diner 's avonds nuttigen we in een warenhuis, waar op de bovenste verdieping een stuk of tien verschillende restaurants zijn.

De tweede dag in Nagasaki ga ik alleen op pad en begin in Decima, een volledig herbouwde versie van de Hollandse nederzetting die hier ooit is geweest. Het is een prachtig museumdorp en ik besteed er de nodige tijd om door deze “Nederlandse geschiedenis” te dwalen.
Vanaf het dak van het kunstmuseum bekijk ik de stad, want hier is een mooi uitzicht op Nagasaki, dat om een baai is gebouwd. Ik loop verder naar Gloverpark, dat ik binnenga met roltrap en loopband. Het is een openluchtmuseum, dat huizen bevat uit de tijd dat Japan voor alle andere buitenlanders open werd gesteld, dus nà de Nederlandse periode. Japanners huren hier kleding uit die tijd (of iets wat daarop moet lijken) en lopen daarin rond en fotograferen elkaar overal.
Mijn route door de stad gaat via de Confuciustempel (de grootste buiten China) verder naar “Holland Slope”, een straat waar vroeger de buitenlanders flaneerden. Nu ziet het er iets anders uit, maar omdat er ook nog wat oude gebouwen uit die tijd staan is het toch aardig om even doorheen te lopen.
Ik kom weer in Chinatown terecht en neem de tram naar het Vredespark en bezoek daar de Memorial Hall, een indrukwekkend ondergronds geheel van beton, staal en water. Echt een plek om te herdenken in een indrukwekkende stilte.
Eten doe ik weer met een gezellig groepje. In hetzelfde warenhuis als gister, maar nu in een ander restaurant.

Einde van de reis: Osaka

In het aquarium van OsakaWe verlaten Nagasaki en gaan met trein, Shinkansen en metro naar Osaka, waar we om 13.30 bij ons hotel midden in de uitgaanswijk arriveren. Ik ga meteen met een paar reisgenoten op stap naar één van de grootste aquaria ter wereld. Dit is inderdaad enorm en bevat een bak met 13 miljoen liter water, die verschillende verdiepingen diep is. Je wandelt er langzaam omheen naar beneden zodat je op alle niveaus kan kijken. Eenzaam tussen honderden andere vissen zwemt hier een walvishaai. Ook alle andere aquaria zijn indrukwekkend en het leuke is, dat ze presentaties hebben met water- en landleven, zodat je verschillende dieren bij elkaar kunt zien. De dag eindigt met lekkere sushi.

De laatste dag in Osaka (en Japan) ga ik al vroeg naar de markt, die nog in opbouw is. Deze Kuromon Ichiba markt, waar voornamelijk vis wordt verkocht loop ik later nog een keer met een paar reisgenoten. We krijgen een korte uitleg over de verschillende soorten tonijn die je kunt kopen. Ook over thee wordt ons het nodige uitgelegd in een klein winkeltje met vreselijk aardige mensen.
Dan gaan we naar het Umeda Sky Gebouw. Hier gaan we naar de 35e verdieping met de lift en moeten dan entree betalen om hogerop te komen (700 yen; 65+: 500 yen). We gaan dan met een lange roltrap van het ene gebouw naar het andere en overbruggen op die manier nog eens vier verdiepingen. Dan nog een trap en we zijn boven op 173 meter. We hebben een schitterend uitzicht over Osaka en kunnen precies zien hoe de 17 miljoen inwoners verdeeld zijn; het is één grote zee van gebouwen. Na deze hemelvaart wandel ik nog wat door de stad.
Theewinkel in OsakaDe dag wordt besloten met het laatste avondmaal. Dat is – traditiegetrouw – een maaltijd waaraan de hele groep deelneemt als afscheid van de reisleider. Hierna stort ik me nog even in het uitgaansleven, maar omdat we morgen al om 6 uur weg moeten, kan dat dus niet te lang.

De laatste twee dagen van de reis zijn vliegdagen: van Osaka naar Hongkong. De reis is door hevig onweer in Hongkong nogal wisselvallig. Daardoor hebben we vertraging in Osaka en kunnen we ook niet snel weg in Hongkong. Dat is allemaal niet zo erg, want de wachttijd in Hongkong zou oorspronkelijk zo'n 11 uur zijn en is nu gereduceerd tot 7 uur. Voor degenen die plannen hadden om nog even Hongkong in te gaan, is dat een tegenvaller, maar ik vind het prima.
Dan naar Amsterdam, waar we de laatste dag om 9.30 aankomen. Dat is meteen een grote afknapper: na een schoon Japan is het hier smerig en wat doen de treinen? Die hebben vertraging!! En ook dat is een afknapper na Japan, waar de treinen precies op tijd rijden.