(Leestijd: 9 - 17 minuten)

JAPAN: reis door het zuiden

Fukuoka, leuke stad om te beginnen

Kaart van Japan met reisroute in 2016Van 4 t/m 21 april 2016 maak ik een 15-daagse groepsreis met Koning Aap. Ik heb daarna nog vier nachten verlenging in Tokyo extra geboekt.

Met Dragon Air naar JapanVia Hong Kong vlieg ik naar Fukuoka. Hoewel het een lange reis is kom ik 's middags toch niet al te vermoeid in Fukuoka aan. Ik koop een pasje voor de metro en ga naar het hotel. Daar ontmoet ik twee andere groepsleden, die al eerder zijn aangekomen en de reisleidster. De overige leden van de groep komen pas later die avond aan met een andere vlucht.
Na een lekker bad in Green Hotel 2 ga ik met Karin en Martijn de stad in om bij de jatai, de beroemde eetstalletjes in Fukuoka, te eten. Na enig zoeken vinden we deze en kan ik van mijn eerste maaltijd in Japan genieten. Een goed begin van mijn derde Japanreis.

De volgend ochtend maak ik kennis met de rest van de groep en ga later met ze mee om een stadswandeling te maken. We beginnen met een aantal tempels. Deze begint bij de Shofukuji Tempel, de oudste Zentempel in Japan, die helaas gesloten is. In de Tochoji tempel staat een grote houten Boeddha van 16 meter hoog. Via een kleine begraafplaats komen we dan bij Hakata Machiya Furusato-kan, het volksmuseum. Hier laat ik de groep verder gaan, want ik wil het museum in. Ik kijk naar een leuke film over het Hakata Gion Yamasaka Matsuri festival, dat hier in juli plaatsvindt. De grote schrijn die bij dit festival door de stad wordt gedragen staat verderop bij het Kushida heiligdom. Het museum is niet groot, maar toch ben ik ruim een uur zoet met de oude ambachten en het cultureel erfgoed dat hier verzameld is.
Na het Kushida heiligdom loop ik door Canal City, een architectonisch 'wonder' uit de jaren '80, koop een koffie en ga aan de rivier even rustig pauzeren. De groep zie ik even verderop in een hoger tempo hun weg vervolgen. Ik steek de rivier over en na een lunch – een lekkere Japanse curry – loop ik door het Tenjin Park, waar de kersenbloesem nog volop in bloei staat en de Japanners picknickend hun tijd doorbrengen. Daarnaast staat ACROS Fukuoka, een modern gebouw, dat o.a. een concertzaal, een evenementenzaal en een winkelcentrum herbergt. Op het dak heeft men een groene tuin aangelegd.
Met de metro ga ik richting Nishi en loop dan verder naar de Fukuoka Toren. Maar eerst even een bezoek aan Robosquare, waar men met robots experimenteert, zowel voor serieuze toepassingen als voor de amusementsmarkt. Ik kan een hondje laten zitten en opstaan met Japanse commando's en nog een aantal leuke dingen. Een meisje dat daar werkt heeft alle tijd om me alles uit te leggen.

Vanaf de Fukuokatoren is het uitzicht helaas niet zo spectaculair, maar een leuke bijkomstigheid is, dat men hier in Japan ook de 65+korting kent en je bijna overal voor minder dan de helft van de normale prijs naar binnen mag. Er zijn nog landen waar men ouderdom respecteert.....
Teruglopend naar de metro kom ik langs andere aardige bouwwerken, zoals de bibliotheek en het City Museum, dat erg groot is, maar waarvoor ik nu geen tijd heb om naar binnen te gaan. Vanaf station Hakata loop ik naar het Sumiyoshi heiligdom, een stiltegebied in deze stad. De Minoshima marktstraat, die ik daarna bezoek, heeft duidelijk zijn glorietijd gehad. Nog steeds leuk om doorheen te lopen en alle kleine winkeltjes te bekijken, maar druk is het er niet meer dankzij de moderne winkelcentra.
's Avonds eet ik met een paar reisgenoten in een sushi restaurant waar je gerechten bestelt, die met een spoortreintje voor je neus gezet worden. Leuk.

Japanse tuin in Kumamoto

Beppu: hete geisers

De volgende dag (7 april) vertrekken we naar Kumamoto voor een bezoek aan de beroemde Suizenji-kõen, een prachtige Japanse tuin. Helaas regent het nogal hard, maar toch loop ik de hele tuin door, waar o.a. een mini-Fuji is. Dan snel naar de koffie, die ergens in een koffiehuis gratis wordt geserveerd. Maar er wordt dan wel een vrijwillige bijdrage verwacht voor het kankerfonds. Goed idee.
Een tussenstop voor uitzicht op de Mount Aso strandt in de regen: geen berg te zien. Maar in 2014 had ik deze al beklommen, dus vind ik dat niet zo erg. Wel jammer voor de rest, al is een stop alleen voor het uitzicht niet echt spectaculair. geisers in BeppuNa de lunch rijden we door naar Beppu en bezoeken meteen de hel van Beppu: de hete geisers en bronnen oftewel Jigoku. Ik had me er nogal wat van voorgesteld en wilde er een hele ochtend doorbrengen met een wandeling langs de verschillende geisers. Maar dat hoeft niet meer: binnen een uur heb je alles al gezien! Er is een mooi park rondom de geisers aangelegd met goede wandelpaden en veel winkeltjes. Erg toeristisch. Daarna inchecken in de ryokan of eigenlijk is dit een groot hotel met Japanse kamers. Na het inchecken ga ik met een paar anderen de stad in om wat rond te kijken en te eten. Bij terugkeer duik ik heerlijk de onsen in, een lekkere Japanse traditie!! Relaxen!!

Beppu stadVrijdagmorgen heb ik eerst een Japans ontbijt met misosoep, tofoe, e.a.. Niet echt bijzonder voor ¥1080. Daarna loop ik Beppu in, want de ochtend is “vrij”. Door het station loop ik naar het bamboebos om vervolgens via smalle straatjes weer terug te gaan. Bij de Takegawara Onsen kom ik onze reisleidster Jeanine tegen en ga met haar naar binnen voor een zandbad. Heet zand wordt op me gegooid en na tien minuten moet ik er weer uit. Lekker maar waarvoor is het goed? Je wordt er jonger van!!

Terug in Hiroshima

In de middag vertrekken we met de bus naar de boot en steken over naar Honshu. Daar pakken we de trein naar Hiroshima waar we in een oude ryokan inchecken. Met een groepje ga ik 's avonds naar Okonomyaki Plaza voor de onvolprezen okonomiyaki, een Japanse gevulde pannenkoek, die in Hiroshima een specialiteit is.

Naka afvalverwerking in HiroshimaZaterdag blijven we in Hiroshima en bezoek ik eerst de Naka afvalverwerking bij de haven. Niet vanwege het bedrijf, maar vanwege het gebouw, dat door Taniguchi Yoshio ontworpen is en model heeft gestaan voor de nieuwe aanbouw van het MoMa in New York. De opdracht was om het gebouw niet als muur tussen bevolking en zee te laten zijn en dat is gelukt. Met een mooie doorloop kun je van de ene naar de andere kant lopen en achter hoge glazen wanden zie je dan het afvalverwerkingsproces met machines, die op zich kunst lijken.
Hierrna loop ik terug naar het Hijiyama Park, dat hoog op een heuvel ligt en waar het Museum van Hedendaagse Kunst staat. Hier zijn twee prachtige tentoonstellingen. Eentje van Dinq Q Lê, een Vietnamese artiest, die de Amerikaanse oorlog als onderwerp heeft en de tentoonstelling “An abundance of Sei: Life, Vigor, Thrive and Spirit”. Hier hangen deze 'levensonderdelen' in een overzicht met werk van o.a. Karel Appel, Willem de Kooning en Andy Warhol en natuurlijk ook Japanse artiesten. Via het station ga ik met de tram naar het kasteel. Het kasteel i n  HiroshimaHet oorspronkelijke kasteel, dat door de atoombom in 1945 is weggevaagd is weer goed nagebouwd. De geschiedenis van Hiroshima wordt getoond, maar ook over het kasteel, de shogun en de samoerai wordt veel informatie gegeven.
Door het Vredespark, dat ik in 2014 al heb bezocht, loop ik dan weer terug naar de ryokan. Na de dagelijkse handelingen, zoals het dagboek schrijven, douche en drankje ga ik de stad in en eet gezellig met Karin, Jasper en Annemarie.

Tempelroute in Onomichi

De volgende dag reizen we verder naar Onomichi, waar een tempelroute gelopen kan worden. In totaal staan er 25 tempels, die je via allerlei smalle straatjes, trappen en tuinen kunt bezoeken. De belangrijkste (en ook drukste) is de Senko-ji. Maar voordat ik daar ben kom ik in de Hodo-ji terecht op een leuke fancy fair. Ook ga ik op zoek naar het Meneki-neko museum waar honderden zwaaiende katten te zien moeten zijn. Helaas is het gesloten. Met veel Japanners klim ik verder naar boven en kom bij de Senko-ji, een commercieel en religieus punt in de route. Verder naar boven is een uitkijkpunt waar de luie bezoekers ook te vinden zijn, want die zijn met de kabelbaan naar boven gegaan. Het City Museum van Tado Andao in OnomichiHier bevindt zich ook het Onomichi City Museum, waarvan een nieuwe aanbouw gemaakt is naar een ontwerp van Tado Andao. Binnen is een aardige tentoonstelling met het werk van Man'yo. Na hier een uurtje rondgekeken te hebben vervolg ik de wandeling langs de resterende tempels. De route is dan een stuk rustiger. Ik eindig bij de mooiste tempel van de route: Jodo-ji met verschillende fraaie gebouwen en een pagode.
Via het stadje loop ik door smalle straatjes naar de baai en steek daar met het pontje over om een mooi beeld van de stad te zien vanaf de overkant. 's Avonds zie ik geen medereizigers, dus het is alleen eten in het Harbor Café met fraai uitzicht op de haven.

Maandag de 11e gaan we met de trein naar Okayama. Na de bagage in het hotel achtergelaten te hebben pakken we de trein naar Soja en huren fietsen. De fietstocht gaat door de Kibivlakte. In 2014 had ik deze ook al gereden, maar het is toch leuk om even wat anders te doen dan weer een stad in. Het is prachtig weer om te fietsen. Terug in Okayama ga ik met een paar anderen naar de mooie tuin naast het kasteel van de stad.

Via het witte reigerkasteel naar Kyoto

Dinsdag reizen we weer verder. Onderweg naar Kyoto maken we een tussenstop in Himeji. Hier staat het Witte Kasteel, dat de afgelopen vijf jaar grondig is gerestaureerd. Het is een groot complex en ziet er van een afstand al majestueus uit. Het is druk, dus we moeten in de rij door het kasteel naar de top. Het is heel indrukwekkend en van bovenaf kun je goed zien hoe groot het complex is, inclusief een mooie Japanse tuin. Hierna ga ik met Nicolette nog even de stad in en nemen we een kijkje bij een computerwinkeltje waar je jezelf helemaal kunt modelleren (facelift met de computer) en kijken even bij een pachinkohal binnen. Daarna pakken we de trein naar Kyoto waar we aan het eind van de middag aankomen. Na het inchecken en een lekkere douche vertrek ik met een paar naar het prachtige station van Kyoto en eten daar op de bovenste verdieping.

Voor Kyoto heb ik een paar dingen uitgezocht, die ik nog niet eerder heb gezien. Dat is allereerst het Keizerlijk Paleis. Ik boek mezelf om 8.45 in voor een toer, die om 15.30 is. Dus dat is even tijd overbruggen. Dat doe ik met een uitgebreid bezoek aan het kasteel, dat in tegenstelling tot de meeste kastelen in Japan, slechts uit een verdieping bestaat. In het kasteel geeft men af en toe ook een beeld van hoe het leven in de tijd van de shogun is geweest. Na een lunch loop ik via een wijk met tempels en heiligdommen terug naar het paleis voor mijn bezoek. De toer duurt 35 minuten en gaat langs een paar onderdelen van het paleis en de tuin. Ik maak overal foto's, maar het begint steeds harder te regenen. Het paleis is minder spectaculair dan wat ik mij ervan had voorgesteld, maar toch aardig om eens gezien te hebben.
's Avonds meld ik me weer bij de Gionbrug, waar anderen van de groep ook komen, zodat we gezamenlijk ergens kunnen eten. Gezellig in deze buurt, waar ik met Martijn en Karin ook nog even een afzakkertje drink.

De tweede dag in Kyoto loop ik naar de Nishiki Markt, een overdekte markt met allemaal producten waarvan ik vaak geen idee heb wat het is. Daarna ga ik verder naar de Kiyomizudera tempel. Via smalle straatjes kom ik plotseling in een enorme drukte met o.a. honderden schoolkinderen en toeristen. Veel mensen worden met bussen aangevoerd. Ik laat me met de stroom meevoeren en kom dan bij een mooie tempel, die hoog boven Kyoto is gebouwd. Dus niet alleen de tempel is de moeite waard, maar zeker ook het uitzicht. Het is hier razend druk en het is boeiend om te zien hoe iedereen allerlei rituelen volgt. Na de lunch ga ik me heerlijk ontspannen en breng een paar uur in de sauna door. Daarna kan ik er weer helemaal tegen, want zo'n stad is toch behoorlijk vermoeiend. 's Avonds heeft de groep een zogenaamd culinair diner en eet ik alleen in Gion, waar ik later op de avond nog probeer een geisha te spotten. Helaas, ik zie ze niet.

De bus van Kyoto naar TokyoVrijdag de 15e is een reisdag. De groep gaat met de shinkansen naar Tokyo en ik ga met de bus, die er wat langer over doet (8 uur). Om 10.30 vertrek ik met een luxe bus waar slechts 10 passagiers in zitten. Het is heerlijk relaxed rijden. Jammer is dat de Japanners erg veel geld investeren in geluidsschermen langs wegen, zodat het uitzicht soms wat minder is. Maar ik kom wel langs de Fuji! Het is wat lastig om vanuit de bus te fotograferen, maar ik heb hem toch! Aan het eind van de middag kom ik aan op Tokyo Station en moet op zoek naar het hotel. Gelukkig werkt mijn pasje uit Fukuoka hier ook zowel voor de metro als voor de JR-Yamanotelijn. Mijn kamer is op de 15e verdieping van het Hotel Villa Fontaine Tamachi. Een aardig hotel, maar wel erg “buiten” de stad. Dat wordt dus veel met de metro.

Veel te zien in Tokyo

Zaterdag bezoek ik het Nationaal Museum van Tokyo. Hier is een schitterende collectie met Japanse kunstschatten. Na twee uur stop ik, want dan wordt het al gauw te lang in een museum Toch ga ik nog naar een tweede gebouw waar een tentoonstelling is van Kuroda, een Japanse schilder, die in Frankrijk heeft gewoond en het impressionisme naar Japan heeft geëxporteerd. Hier zijn vrijwel al zijn werken uit zijn Europese periode en zijn Japanse periode te zien. Dansers in kimono in het Ueno park in TokyoSchitterend! Maar hierna is het weer tijd voor buiten, want het weer is goed. Ik laat de rest van het museum maar voor een andere keer. In het park is het gezellig druk. Er treden straatartiesten op en er is een groep in kimono geklede mensen aan het dansen.
Ik wandel richting Asakusa en pik daar nog een staartje mee van schietwedstrijden van samoerai. Ze moeten al paard rijdend schieten op een doel aan de zijkant. Lastig, maar leuk om mee te maken.
Ik wandel verder door de wijk en bezoek o.a. de drukke Senso-ji tempel, die ik in 2014 ook heb bezocht. Ook nu is het weer druk met Japanners, die allerlei rituelen uitvoeren. Dan even terug naar het hotel om wat bij te komen. De avond breng ik verder door in Shinjuku ni-chome, een uitgaanswijk in Tokyo.

Hugo Boss heeft een winkel met fraaie architectuur in TokyoNa het ontbijt vertrek ik naar Omotesando, een straat met de luxe winkels, zoals Prada, Gucci, enz. Niet omdat ik er iets wil kopen, maar om de architectuur van de winkels te bewonderen. Het is nog rustig, want de winkels gaan pas om 11 uur open. Rijke mensen slapen blijkbaar uit.
Even verderop kom ik bij het Shibuya station en fotografeer daar wat ik vorige keer ben vergeten: Hatchiko, de trouwe hond. Ook het schilderstuk “Myth of Tomorrow” bewonder ik in het station. Verdergaand in de metro krijg ik een dip en besluit terug te gaan naar het hotel om even bij te slapen.
's Avonds is het afscheidsdiner van de groep. De meesten vertrekken morgenochtend dus eten we gezamenlijk om gedag te zeggen. Hoewel ik niet iedereen veel zag, was het een leuke groep, die ik zeker zal missen.

De reisgenoten

 

Tokyotoren in het roodMaandag loop ik vanuit het hotel in twintig minuten naar de Tokyo toren. Deze stalen constructie zie je van veel plaatsen in de stad. Aan de voet lijkt het best een indrukwekkend gevaarte. Ik ga echter niet naar boven, want ik wandel verder naar Roppongi, waar ik de Mori-toren op ga. Op de 52e en 53e verdieping is daar het Mori Art Museum met een mooie tentoonstelling over het menselijk lichaam: “My Body, Your Voice” . Vanaf het dak van de toren heb je een schitterend uitzicht over de huizenzee van Tokyo en zie je o.a. de Tokyo toren in het rood goed afsteken.
Na de lunch in het Time Out Café ga ik naar Tokyo Midtown voor een bezoek aan het Suntory Museum. Dat is helaas gesloten vanwege een tentoonstellingswissel. Als alternatief ga ik naar “21.21 Design Sight”. Ik krijg het vermoeden dat het gebouw is ontworpen door Tado Andao (en jawel: nazoeken levert op, dat dit gebouw uit 2007 door hem is ontworpen). Hier is een tentoonstelling van toegepaste kunst. Onder de titel “Zakka” hebben kunstenaars allerlei objecten uit het dagelijkse leven tot kunst gemaakt. Het is een aardige tentoonstelling, maar niet echt spectaculair.
In de buurt van het hotel kan ik heerlijke Japanse Hotpot eten. Het restaurant zit op de vijfde verdieping, dus dat was wel even zoeken.

Dinsdag ga ik naar Shinjuku-kõen, een groot park middenin de drukke zaken- en uitgaanswijk. Met name de Japanse tuin is mooi aangelegd en ook hier staat de kersenbloesem nog in bloei waar Japanners steeds mee gefotografeerd willen worden. In Shibuya heb ik in een Thais restaurant een voortreffelijke lunch om daarna in Shimangi de skytrain naar Odaiba te pakken. Odaiba is een strakke kantoorwijkOdaiba is erg nieuw, want tot voor kort was dit een 'leeg' gebied. Nu wordt er volop gebouwd voor o.a. de Olympische Spelen van 2020. Het hele gebied doet wat futuristisch aan en is niet zo druk als de andere delen van Tokyo. Ik bezoek o.a. het Toyota Museum.
's Avonds eet ik ramen in zo'n typisch Japanse “aanschuifbar”. Daarna nog even stappen in Shinjuku.

In Yanaka zijn katten erg belangrijkWoensdagmorgen ga ik met de Yamanotelijn naar Yanaka, een oude wijk van Tokyo. Hier is de grootste begraafplaats van de stad waar allerlei Japanse beroemdheden liggen. Ik heb een wandeling van internet geplukt en die loop ik af. Ik bezoek het Asakura Choso Museum, dat in het woonhuis van de beeldhouwer is gevestigd, maar ook een moderne uitbouw heeft. In de winkelstraat word ik aangehouden door twee meisjes van de “Japanse TV”, die me interviewen en me een uur volgen voor mijn kijk- en winkelgedrag. Ik word beroemd in Japan!! Ook nemen ze me mee naar oude Japanse huizen om mijn reactie te interviewen.
Als ik uitgekeken ben in Yanaka ga ik met de trein naar Akihabara, een totaal andere wijk. Dit is de wijk van de elektronica, de manga's en de anime. Deze laatste twee zijn echt Japanse hobby's en erg populair. Ik heb er weinig mee, dus ben ik gauw uitgekeken al is het wel wonderlijk dat er voor dit soort zaken zelfs grote warenhuizen zijn. Zelfs in het Kanda Myojin Heiligdom in de wijk zijn de gebedsplaatjes met tekening van mangafiguren versierd. Via de Yushiima Seido, de Hijiri brug en de Nicolaaskerk kom ik in de tweedehands boekenwijk, maar helaas is alles in het Japans. Niet te lang snuffelen dus.
's Avonds eet ik een soort Japanse tapas in een restaurant vlakbij het Tamachi station. Per keer kleine hapjes bestellen tot je genoeg hebt. Leuk en lekker.

Tjukiji kent een uitgebreide marktDe laatste dag van mijn verblijf in Tokyo ga ik naar Tsukiji. Niet voor de vismarkt, maar voor de markt daarnaast. Hier worden ontzettend veel waren op allerlei manieren aan de man gebracht en alles is vers. Erg leuk om overheen te lopen en gewoon maar te kijken wat er zich allemaal afspeelt. Ik loop verder naar de Hama-Rikiyu tuin. Hier was ik in 2014 al eens voor een festival, maar nu ga ik de tuin zelf bekijken. Ooit was deze tuin onderdeel van een paleis, nu is het een openbaar park. Het merkwaardige van deze tuin is, dat hij met sluizen in verbinding staat met het water uit de Tokyo Baai, dus zout. Dan terug naar het hotel. Even lunchen daar in de buurt en dan inpakken en wegwezen met de (bijna) rechtstreekse trein van Tamachi naar Narita.
Via Hong Kong mag ik dan met Cathay Pacific weer terug naar Amsterdam en komt er een eind aan een leuke, mooie, maar vermoeiende reis.